Ganito pala ang feeling--- di ko maintindihan, di ko maipaliwanag.
Ang hirap matulog sa gabi kasi baka maipit ko si baby.
Lagi akong gutom kahit kakakain lang.
Minsan nakakatamad bumangon para maligo.
Pero mostly, masarap sa pakiramdam kasi para akong prinsesa.
Kaya lang there are times when I feel like I'm useless and worthless.
Gigising ako sa oras na gusto ko, kakain ako pag gutom ako, manonood ako ng TV pag bored na ko, lagi kong hawak ang Blackberry ko para magcheck ng Facebook at Twitter at pag wala na kong mabasa magreresearch na lang about pregnancy, matutulog ako pag biglang inantok... Naiisip ko "yun na lang ba ang gagawin ko?" Minsan I have this feeling of envy sa mga kasing-age ko. Ang iba sa kanila successful na sa kanilang career, yung iba asensado na. May iba pa nga na mas bata pa sa akin pero may sarili ng bahay at kotse, maganda na ang position sa company na pinagtatrabahuhan. Naiisip ko na dati ang taas-taas din ng mga pangarap ko. I'm the type of person who is so competitive and I always want to be on top. But this time bakit naka-tengga lang ako sa bahay, nakahilata? Is this my fate or is this my own choice??? Ang masakit pa when I know that my family is in need, I'm not able to extend my help to them because I'm jobless.
Pero sa tuwing mararamdaman ko ang sipa ng anak ko, naiisip ko na "kelangan ba may trabaho para matawag na successful?" Sa bawat galaw nya sa loob ng tyan ko, he makes me feel that I'm the worthiest person on earth. Sa mga minutong gagalaw sya na para bang nagpapa-tumbling tumbling sa loob, ipinaparamdam nya sa akin na wala akong dapat pagsisihan dahil ito na ang matagal kong pinapangarap. Ano pang dapat kong isiping kakulangan sa akin kung ang pagiging ina ang magpupuno sa lahat ng kulang sa buhay ko. Ang pinakamasarap pa nito ay yung may asawa ako na walang sawang ipinaparamdam sa akin na ako ang isa sa pinakamaswerteng babae sa mundo.
Naalala ko tuloy ang tanong sa akin nung sumali ako sa isang beauty pageant: what is the essence of being a woman? Walang pag-aatubili akong sumagot na "The essence of being a woman is to be a MOTHER." True enough! Di pa man ako nanganganak pero ramdam na ramdam ko na ang halaga ko bilang isang tao.
Naranasan ko na naman halos lahat--- magandang trabaho, productive na buhay, maglibot sa iba't ibang parte ng Pilipinas, nakarating na rin naman ako sa tatlong bansa, nakatulong na rin kahit papaano sa pamilya ko. This time para naman 'to sa amin ng asawa ko.
Sobrang sabik na sabik na kong makita ang anak ko at sigurado akong paglabas nya, maiiba ang pananaw ko sa buhay. Mas lalo kong mararamdaman na may halaga ako bilang si Marjorie Jayne :-)
No comments:
Post a Comment
You're free to speak up :p